توجّه به عالم عنصرى ؛ ريشه‌ى گناه و غفلت همه‌ى آنان كه در لباس بشريّت‌اند ، حتّى انبيا و اوصيا - عليهم‌السّلام - ، بايد آن را تقاضا نمايند ؛ زيرا علت ابتلاى انسان به گناه ، مكروه ، غفلت ، شرك جلىّ و خفىّ و ترك اولى و بىتوجّهى به فطرت و جناب حضرت حقّ سبحانه ، منحصراً در اثر توجّه به عالم عنصرى مىباشد و تنها فرق در مراتب بشر در كمال ايمان و نقص آن و خصوصيّات ابتلا به نواقص ياد شده مىباشد . بر اين اساس ، علّت آن كه انسان كفر و شرك را برمىگزيند و يا با وجود تلبّس به مراحل نازل ايمان به معصيت و غفلت و يا با داشتن مراحل كامله ايمان ، همانند بعضى از انبيا و اوليا - عليهم‌السّلام - ، به ترك اولى دچار مىشود ، تنها و تنها توجّه به عالم عنصرى است و اين كه حق تعالى انسان را به خود واگذار مىنمايد . از اين رو ، مىبينيم در اين دعا امام - عليه‌السّلام - بنابر نقل بيان فوق را دارد و نيز در جاى ديگر رسول‌اللَّه - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - بنابر نقل مىگريد و مىفرمايد : « أَللَّهُمَّ ! لا تَكِلْنِى إِلى نَفْسِى طَرْفَةَ عَيْنٍ أَبَدَاً . » « 1 » خداوندا ! هيچ گاه به اندازه چشم بر هم زدنى ، مرا به نَفْس خويش وامگذار . و هنگامى كه از آن حضرت درباره‌ى علت آن پرسيده مىشود ، مىفرمايد : « وَ ما يُؤْمِنُنِى ؟ وَ إِنِّما وَكَلَ اللَّهُ يُونُسَ بْنَ مَتّى إِلى نَفْسِهِ طَرْفَةَ عَيْنٍ ، فَكانَ مِنْهُ ما كانَ . » چه چيز ، مرا ايمنى بخشيده ؟ خداوند يونس پسر متّى را تنها به اندازه‌ى يك چشم بر هم زدن به خود واگذار نمود و سر زد از او آن چه كه سر زد . نيز حضرت صادق - عليه‌السّلام - بنابر منقول ، در حالى كه دست‌هاى خود را به طرف آسمان بلند كرده بود ، فرمود : « رَبِّ ! لا تَكِلْنِى إِلى نَفْسِى طَرْفَةَ عَيْنٍ أَبَدَاً ، لا أقَلَّ مِنْ ذلِكَ وَ لا أَكْثَرَ . » پروردگارا ! هيچ گاه مرا به اندازه‌ى چشم بر هم زدنى و نه كمتر از آن و نه بيشتر از آن به نَفْس خويش واگذار مكن .

--> ( 1 ) . بحارالانوار ، ج 14 ، ص 384 ، از حديث 2 .